Doel: een spier op verschillende manieren laten samentrekken.
A. Definities en vereiste structurele componenten:
- Een skeletspier
- Een (motor)zenuw die deze spier innerveert
- Pezen aan beide uiteinden van de spier.
B. Spierlengte en Spierspanning:
1.
Wanneer een spier samentrekt, kunnen twee dingen in die spier veranderen: de lengte van de spier en/of de spier tonus.
2.
Maar wat is een tonus? Een verandering in de lengte van de spier is gemakkelijk te begrijpen, maar de tonus is misschien moeilijker omdat de meeste mensen de betekenis van het woord “tonus” (=spanning) niet kennen.
Maar wat is een tonus? Een verandering in de lengte van de spier is gemakkelijk te begrijpen, maar de tonus is misschien moeilijker omdat de meeste mensen de betekenis van het woord “tonus” (=spanning) niet kennen.
3.
De eenvoudigste manier om de tonus te voelen, is door jouw spieren (zoals je biceps in de bovenarm) te voelen wanneer deze ontspannen is en wanneer deze samentrekken.
De eenvoudigste manier om de tonus te voelen, is door jouw spieren (zoals je biceps in de bovenarm) te voelen wanneer deze ontspannen is en wanneer deze samentrekken.
4.
Bij de contractie voelt de spier ‘sterker’ aan. Dat is de tonus.
1. Isotonische Contractie.
De meest eenvoudige contractie is wanneer de spier samentrekt zonder of met weinig tegenstand. De lengte van de spier wordt dan verminderd, maar de toon is niet veranderd. Dit wordt isotoon (= dezelfde spanning) genoemd. ( iso = hetzelfde; toon = spanning).
De meest eenvoudige contractie is wanneer de spier samentrekt zonder of met weinig tegenstand. De lengte van de spier wordt dan verminderd, maar de toon is niet veranderd. Dit wordt isotoon (= dezelfde spanning) genoemd. ( iso = hetzelfde; toon = spanning).
2.Isometrische Contractie.
De tegenovergestelde situatie doet zich voor wanneer de spier aan beide uiteinden door de pezen worden gefixeerd (=vastgehouden). Wanneer zich dan een contractie voordoet, kan de spier zijn lengte niet veranderen, maar de tonus zal dan toenemen. Dit wordt isometrisch genoemd (iso = hetzelfde; metrisch = lengte).
3. Auxotonische Contractie.
De meeste samentrekkingen in het dagelijks leven vertonen zowel verandering in lengte als verandering in tonus; deze worden auxotonisch genoemd (auxo=groei of groter).
4.
Een voorbeeld van een isotone samentrekking is ‘met je hand zwaaien’ (zoals de royalty’s!). Of met je vinger zwaaien naar een slechte student!
5.
Een voorbeeld van een isometrische samentrekking is je hand en armen tegen een muur duwen (die zal zich niet verplaatsen), of een voetbal in je hand dragen met je gebogen arm.
Een voorbeeld van een isometrische samentrekking is je hand en armen tegen een muur duwen (die zal zich niet verplaatsen), of een voetbal in je hand dragen met je gebogen arm.
6.
Omdat de meeste dagelijkse contracties zowel veranderingen in tonus als in lengte veroorzaken, zijn bijna alle contracties auxotonisch.
1. Concentrische contracties.
Gewoonlijk wordt de lengte van de spier korter wanneer een spier samentrekt; dit wordt een concentrische contractie genoemd. Dit wordt vaak gebruikt om een gewricht te buigen. Bijvoorbeeld wanneer u een koffer van de vloer optilt.
Gewoonlijk wordt de lengte van de spier korter wanneer een spier samentrekt; dit wordt een concentrische contractie genoemd. Dit wordt vaak gebruikt om een gewricht te buigen. Bijvoorbeeld wanneer u een koffer van de vloer optilt.
2. Excentrische contracties.
Maar soms gebruik je je spieren om de extensie te regelen, zoals wanneer je een koffer voorzichtig op de vloer laat zakken; dan neemt de spierlengte toe terwijl de spier toch ‘contraheert’. Dit wordt een excentrische contractie genoemd.
Maar soms gebruik je je spieren om de extensie te regelen, zoals wanneer je een koffer voorzichtig op de vloer laat zakken; dan neemt de spierlengte toe terwijl de spier toch ‘contraheert’. Dit wordt een excentrische contractie genoemd.
1. Fasische Contracties.
Dit gebeurt wanneer een spier op een ritmische manier samentrekt en ontspant; dit wordt fasische contractie genoemd. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer u loopt. Je beenspieren kunnen dan samentrekken en daarna ontspannen terwijl je loopt.
Dit gebeurt wanneer een spier op een ritmische manier samentrekt en ontspant; dit wordt fasische contractie genoemd. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer u loopt. Je beenspieren kunnen dan samentrekken en daarna ontspannen terwijl je loopt.
2. Tonische Contracties.
De tegenovergestelde situatie doet zich voor wanneer de spier de hele tijd samentrekt maar alleen in toon varieert. Dit wordt tonische contractie genoemd. Typische spieren die tonische samentrekkingen uitvoeren zijn bv. de spieren in de rug. Ze houden de wervelkolom (en dus je rug) de hele tijd rechtop.
3. Tonische + Fasische Contracties tegelijk.
Veel spieren kunnen, afhankelijk van de situatie, tegelijkertijd tonische en fasische contracties uitvoeren. Wanneer u bijvoorbeeld een bal in uw hand houdt met uw elleboog in een negentig graden stand (tonische contractie) en u tegelijkertijd ook uw onderarm op en neer beweegt (fasische contractie).
Veel spieren kunnen, afhankelijk van de situatie, tegelijkertijd tonische en fasische contracties uitvoeren. Wanneer u bijvoorbeeld een bal in uw hand houdt met uw elleboog in een negentig graden stand (tonische contractie) en u tegelijkertijd ook uw onderarm op en neer beweegt (fasische contractie).
