G.6.2.3. Foetale Digestieve Systeem
A. Embryologische periode:
Hier hebben we nog een orgaansysteem dat zich ontwikkelt tijdens de embryonale en foetale periode en klaar moet zijn om te werken na de geboorte.
Al snel zijn in deze buis drie regio’s te onderscheiden:
- de voordarm
- de middendarm
- de einddarm
De voordarm ‘loopt’ van een gesloten membraan (buccofaryngeaal membraan) naar de middendarm. Het zal later opengaan als de mond en een deel van de keelholte (zoals je misschien al aan de naam hebt opgemerkt; farynx=keelholte!).
De voordarm zal zich later ontwikkelen tot de keelholte, de slokdarm, de maag en het eerste deel van de twaalfvingerige darm.
De middendarm zal zich ontwikkelen tot het tweede deel van de twaalfvingerige darm, de dunne darm en het eerste deel van de dikke darm.
Sommige van deze (sub)organen ontwikkelen zich vrij eenvoudig, zoals de slokdarm. Het begon als een rechte buis; het blijft een rechte buis.
Dit gebeurt door regelmatig grote hoeveelheden vruchtwater in te nemen. Deze vloeistof wordt vervolgens door het systeem gestuwd. Een deel van de vloeistof wordt geabsorbeerd door het maagdarmstelsel.
Tegelijkertijd exporteert het spijsverteringsstelsel ook vocht en wat slijm uit het epitheel en dit alles wordt als meconium via het anale kanaal in de amnionruimte uitgescheiden.
En ten slotte bestaat het spijsverteringsstelsel nog uit verschillende andere organen, die op verschillende manieren verbonden zijn met de maag en de darmen.
2. Dit zijn de:
- lever
- milt
- alvleesklier
- galblaas
Interessant is dat een andere bobbel, hoog in de voordarm, zich ontwikkelt tot de longen! Hoewel dit een heel ander orgaan zal worden, is de verbinding met de voordarm cruciaal, aangezien dit zich zal ontwikkelen tot de luchtpijp die verbonden is met de slokdarm.
De milt gaat bijvoorbeeld in het tweede trimester rode en witte bloedcellen aanmaken. Trouwens, na de geboorte stopt het met het aanmaken van rode bloedcellen, omdat deze taak (geleidelijk) wordt overgenomen door het beenmerg.
De ontwikkeling van de lever is (ook) vrij complex aangezien deze zich ontwikkelt in verschillende lagen, structuren, waaronder het ontstaan van de galblaas en de verbinding, via de ampulla van Vater, met de alvleesklier.
Eerlijk gezegd is de ontwikkeling van deze (extra) organen heel erg ingewikkeld, en naar mijn mening zijn de details op dit basisniveau niet relevant. Dit is werkelijk embryologiewetenschap op het hoogste niveau! Chapeau!